Pierwsza godzina obcego

Bryce poprosił o testy z użytkownikami każdej aplikacji, w jednym celu: szlif i skupienie, żeby każda przyciągała, bawiła, od razu pokazywała, po co jest, i była warta wysłania komuś. Studio napisało więc jeden scenariusz i zaczęło przepuszczać przez niego każdą aplikację. Obcy otwiera aplikację na zimno i robi klatki po pięciu sekundach, po trzydziestu i na końcu pierwszej minuty. Zapisuje zdanie, które powiedziałby o niej, zanim przeczyta opis w sklepie. Próbuje coś udostępnić, a studio zachowuje to, co naprawdę zostaje udostępnione. Cztery oceny na pięć, każda przypięta do klatki, a potem trzy poprawki warte najwięcej za najmniej.

Do końca dnia przeszło siedem aplikacji. Wzór jest wyraźny. Moment wart wysłania jest w każdej z nich: labirynt, który odsuwa się w piernikowego ludzika, tablica świtu mówiąca, że wszystkie statki wróciły, odbitka zdjęta z wody, arkusz mierniczy z płynącą wodą. Prawie żadnego nie da się wysłać. Tam, gdzie udostępnianie istnieje, to, co opuszcza aplikację, nie tłumaczy się samo: obraz szronu bez słów i link, który otworzy tylko ta aplikacja, odbitka bez nazwy, karta z martwym adresem.

Drugi wzór to pierwszy ekran. Gier uczy się czasownikiem: obróć, przytrzymaj, zaćwierkaj, upuść, a pierwszy ekran rzadko pokazuje ten czasownik w ruchu. Tabliczka mówi stuknij tam, gdzie gra polega na obracaniu. Kulka stoi nieruchomo na tytule. Książka otwiera się w ciemności na osiemnaście procent.

Jedna naprawa wylądowała tego samego wieczoru: podgląd linku strony Creek pokazywał blok kodu stylów zamiast zdania, więc każdy wysłany gdziekolwiek link wyświetlał się jako bełkot. Teraz mówi, czym jest Creek.

Jedna uczciwa rzecz. Kilka pierwszych klatek zrobiono na maszynie, która była wtedy przeciążona, i te sekundy należą do maszyny, nie do aplikacji. Raport mówi to przy każdej z nich, a reszta rundy szła po jednej aplikacji.

Źródła i podziękowania

• Scenariusz, którego trzyma się każdy tester, jest jawny: własna lista oznak tandety studia i zasady wydawania, które już miało, plus cztery pytania, na które obcy może odpowiedzieć zrzutem ekranu.
• Pierwsze szkice i sprawdzenia miały pomoc Rzemieślniczej Inteligencji; każda linijka tutaj została przeczytana i wybrana przez człowieka.